[เนื้อหา/ความเห็น] Otome ga Musubu Tsukiyo no Kirameki – 「√ชิโจ รัน」

ข้อพึงระวัง: มีสปอย

ยอดหญิงแห่งบ้านชิโจที่มีอนาคตในฐานะผู้สืบทอดบ้าน เก่งสายวิทย์และกีฬา แต่ไม่เก่งสายศิลป์จนต้องให้โทยะช่วยอุดช่องโหว่นี่ และเป็นตัวต้นคิดที่ลากโทยะไปเข้าเรียนระยะสั้นที่เมย์เก็ตสึโดยให้แต่งหญิงเข้าไป กับโทยะแล้วเป็นทั้งเพื่อนสมัยเด็กที่โตกันมาแบบพี่น้องและคนรับใช้ที่อยู่ใกล้ตัวที่สุด

ในรอบนี้รันกับโทยะเคลื่อนไหวกันเองในนามของสภานักเรียน ซึ่งก็ไม่รีรอเรียกตัวนักเรียนของทั้งสองห้องจากทุกชั้นปี มาแลกเปลี่ยนความเห็น… แต่ครั้งแรกมันก็ยังไม่เวิร์ค รันจึงให้คำแนะนำว่าน่าจะหาสิ่งที่ทั้งสองห้องสนใจร่วมกันได้แทน

วันต่อมาจึงนำเรื่องนี้ไปคุยกับสภานักเรียนและสุสุกะก็ไฟเขียวจึงไปคุยกับชมรมคหกรรมต่อ โดยมีอิโรฮะตามไปด้วย แต่ระหว่างนั้นกระดาษบาดนิ้วรันในตอนที่จัดการงานเอกสาร อิโรฮะจึงช่วยปฐมพยาบาลให้

สิ่งที่โทยะไปขอคือให้นางิสะและโคโคโระมาเข้าทีมจัดงานโรงเรียนชั่วคราว แต่ถูกปฎิเสธ ทว่าโทยะกลับขอบคุณที่คิดแบบจริงจังและเป็นห่วงเหตุที่เกิดในเมย์เก็ตสึตอนนี้ แต่โทยะพูดถึงความงามของเทย์เก็ตสึที่ตัวเองค้นมากับตอนที่เข้ามาเรียนจริงๆ ที่ตอนแรกก็คิดว่าคงเป็นโรงเรียนที่เคี่ยว แต่เข้ามาจริงๆ มันไม่ใช่แบบนั้น จนตัวเองก็ไม่อยากกลับไปโรงเรียนเก่า และมันน่าจะเป็นโรงเรียนที่ดีกว่านี้ได้อีก สุดท้ายทั้งสองคนก็ยอม

หลายวันจากนั้น พวกนางิสะเข้ามาคุยที่ห้องสภานักเรียน และเริ่มจับเข่าคุยกันถึงเรื่องครั้งยังเด็ก จนสุสุกะขอแวะไปห้องชมรมคหกรรมบ้าง เพื่อแลกเปลี่ยนกับที่มาห้องสภานักเรียน กับอีกอย่างนึงคือเพราะอยากรู้เรื่องของพวกนางิสะให้มากกว่านี้และจะไปในฐานะเพื่อน

ภายหลังจากนั้นพวกสุสุกะก็ไปตามนัดโดยพวกโทยะก็ไปทั้งๆ ที่ยังสลับตัวกันอยู่ และอิโรฮะสังเกตุเห็นว่าแผลที่กระดาษบาดที่นิ้วรัน (ตอนนั้นเปลี่ยนกับโทยะ) หายไปแล้ว และทั้งสองคนก็ไปเปลี่ยนตัวกลับซึ่งอิโรฮะไปได้ยินที่ทั้งสองคนคุยกันเข้า

ผ่านไปอาทิตย์นึง โทยะไปรับรันที่ไปช่วยจัดการคอมให้มิยาโกะที่ห้องอาจารย์ใหญ่ และตกค่ำวันนั้นก็คุยเรื่องที่โทรคุยกับแม่ของโทยะ และเพราะโทยะไม่ได้บอกแม่ว่าแต่งหญิงตามมา เลยโทรไปถามรันแทน รันว่ามีครอบครัวที่ดี ซึ่งโทยะก็ว่ารันเองก็ใช่

「ก็แน่นอนสิ ที่ชิโจมีวันนี้ก็เพราะความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันอันเหนียวแน่นของเครือญาตินี่แหละ」

「ยู ให้ความสำคัญกับพวกท่านแม่ด้วยล่ะ」

จะว่าไปคืนนั้นรันก็แต่งเป็นโทยะอีกรอบแล้วมามุดที่นอนทั้งแบบนั้น โดยก่อนนอนสารภาพว่าตอนนี้คิดเรื่องของโทยะอยู่

วันหนึ่ง ที่พวกนางิสะมาช่วยงานสภานักเรียนเรื่องจัดการลิสท์ผู้เข้าร่วมที่มีแต่ฝั่งห้องไบรท์ ในที่ประชุมยังไม่ได้ทางออกที่ชัดเจน จนระหว่างกลับหอโทยะนึกได้ว่าจริงๆ แล้วที่ควรทำก่อนคือการทำความเข้าใจระหว่างกัน ซึ่งเที่ยงวันถัดไปรันเอาไปเสนอกับสุสุกะทันที ซึ่งโคโคโระก็โดนส่งไปที่ชมรมเต้นรำและพบว่าโคโคโระเต้นได้ดีจนไม่มีใครคิดว่านี่คือการเต้นครั้งแรก ส่วนสุสุกะก็ลองเล่นเกมมือถือ

ระหว่างนั้นชิซึเนะก็เอาเรื่องที่รันไปร้องเพลงในงานฉลองการรวมเมืองครบรอบ 20 ปีมาพูดถึง จนโทยะเกิดไอเดียที่จะให้ทุกคนมาร้องด้วยกัน

กลุ่มร้องเพลงประสานเสียงประกายแสงแห่งคืนแสงจันทร์月夜の煌めき合唱団ก็เปิดรับคนเพิ่มในวันต่อมา จนได้คนที่สนใจจากทั้งสองห้องมาจำนวนนึง ซึ่งหลังจากที่ได้ฟังรัน (โทยะที่ตอนนั้นเปลี่ยนตัวกันอยู่) ร้องแล้วก็ตัดสินใจเข้าด้วยทันที

ระหว่างนั้นก็ไปเจออิโรฮะที่หน้าห้องเอกสารในสภาพชุดนักเรียน และรันก็ทักว่าที่ห้องสภานักเรียนก็มีแท้ๆ อิโรฮะบอกแค่ว่าบางทีก็อยากค้นจากที่ฝั่งกระดาษบ้าง แต่เหมือนอิโรฮะจะจับอะไรได้เลยทักว่าโทยะ (รัน) วันนี้ดูผิดไปจากทุกที เหมือนว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องของตัวเอง

ผ่านไปอาทิตย์นึงก็ยังมีคนมาเข้าร่วมกลุ่มร้องเพลงประสานเสียงเยอะขึ้นเรื่อยๆ และบางทีกลุ่มคณาจารย์หรือกระทั่งมิยาโกะเองก็แวะมาดู

ในคืนนั้นโทยะดูอารมณ์ดีเพราะมีคนมารวมตัวเพื่อกลุ่มร้องเพลงประสานเสียง สภานักเรียนที่กำลังจัดการเรื่องของห้องไบรท์-เครเซนท์ และเหนือสิ่งอื่นใดคือได้ทำงานกับรันเพราะสำหรับโทยะแล้วรันคือเป็นคนสำคัญสุด แต่ยังไม่เข้าใจว่าในฐานะไหนกันแน่ รันจึงเปลี่ยนคำถามมาถามว่าชอบรันมั้ย ส่วนรันน่ะชอบโทยะ แต่ไม่ต้องตอบในเดี๋ยวนั้น

ในที่ประชุมสภานักเรียนวันหนึ่งโทยะสงสัยว่าถ้าเกิดการแสดงแบบกลุ่มถูกโหวตให้เป็นลูน่าขึ้นมาจะเป็นยังไง ซึ่งสุสุกะว่าก็เลือกให้ซักคนมาเป็น แต่มันก็ไม่มีอะไรที่เปลี่ยนไปนักเพราะผู้เข้าร่วมทั้งหมดก็ยังเป็นคนของห้องไบรท์ โทยะจึงตัดสินใจว่าจะเอากลุ่มร้องเพลงประสานเสียงที่มีคนจากทั้งสองห้องไปขึ้นในวันที่สอง ซึ่งจากที่คุยกันภายในก็ยังลังเลอยู่… และกำแพงการแบ่งแยกระหว่างห้องก็มีให้เห็นชัดเจนขึ้น

จนมาถึงวันเสาร์ที่มีเรียนครึ่งวัน รันถามโทยะว่าไม่เจ็บใจบ้างเหรอที่มันเป็นแบบนี้ โทยะว่าจะบอกว่าไม่เจ็บใจก็คงโกหกกัน แต่ที่ทำไปไม่ใช่เพราะถูกรันสั่งให้ทำ ตอนแรกก็ไม่ค่อยสบายใจนักแต่พอเห็นคนอื่นดีใจที่ได้ฟังที่ตัวเองร้องก็ดีใจตาม และอยากหน้ารันตอนยิ้มนี่ก็ส่วนนึง แล้ววกกลับในสู่คำถามที่ต้องตอบ

「ผมมีค่าที่จะรักท่านรันรึเปล่า?」

「ค่า? คิดถึงเรื่องทำนองสถานะทางสังคม หรือจุดยืนอยู่เหรอ」

[…]

「ก็ถ้ามองจาก 『สามัญสำนึกของไฮโซ』 ล่ะก็นายกับฉันไม่น่าเข้ากันได้แหละมั้ง」

「ฮะ…」

「เอาจริงๆ ก็กะแล้วว่าคนรอบข้างจะเลือกแบบนั้น」

[…]

「『สามัญสำนึกของไฮโซ』? 『แต่งงานทางการเมือง』? นั่นอะไรน่ะ」

「ฉันคือยอดหญิงแห่งบ้านชิโจ บุตรีฟ้าประธานแห่งสายวิทย์ อัจฉริยะด้านกีฬานามชิโจ รันนะ」

「ตัวตนที่ก้าวข้ามสามัญสำนึกไปแล้ว จะโดนสามัญสำนึกจองจำอยู่ไม่ได้ใช่ป่ะ?」

โทยะจึงยอมตอบคำถามนั้นเสียที

ภายหลังจากนั้น ในโรงเรียนก็เริ่มมีข่าวลือเรื่องที่รันกับโทยะเปลี่ยนตัวกัน (ซึ่งมันจริง) และผ่านไปหลายวันก็ไม่ซาลงไป รันจึงเริ่มจัดการทำอะไรซักอย่าง

「…อืม ก็กะว่าจะดูท่าทีไปอีกหน่อยก็เถอะ ช่วยไม่ได้แฮะ」

「ถ้าเป็นเวลานี้… ก็น่าจะ」

จนวันนึงที่ไปเจออิโรฮะระหว่างที่กำลังจะไปซ้อมที่หอประชุมก็พบว่าครั้งนี้อิโรฮะมีท่าทีที่แปลกไป

ในระหว่างที่ทำงานควบระหว่างสภานักเรียนและกลุ่มร้องเพลงประสานเสียง จนตัดสินใจว่าจะเข้าร่วมในวันที่สองแต่ก็ไม่ใช่ทุกคน

วันก่อนงานโรงเรียน โทยะเจ็บคอจนเสียงแหบลงและกินข้าวไม่ค่อยได้จนรันสั่งโทยะห้ามซ้อมในหลังเลิกเรียนวันนั้น ซึ่งอิโรฮะมาหาพร้อมเอายามาให้กินด้วยพร้อมบอกว่าจะช่วยเต็มกำลังขอเพียงแค่บอกมา

ในวันแรก ที่รันต้องขึ้นไปร้องเพลงในพิธีเปิด คอของโทยะทำท่าว่าจะดีขึ้น ซึ่งในครั้งนี้โทยะต้องเปลี่ยนตัวขึ้นไปร้องเหมือนทุกที แต่ครั้งนี้เสียงเริ่มแหบลงระหว่างร้อง รันตัวจริงจึงออกมาร้องต่อ และสารภาพว่าข่าวลือที่ทั้งสองคนเปลี่ยนตัวกันเป็นเรื่องจริง รวมถึงเหตุผลจริงๆ ที่มาเรียนระยะสั้นที่เมย์เก็ตสึ ซึ่งถ้าสุขภาพโทยะดีกว่านี้ก็อาจจะจบด้วยดีและกลับโรงเรียนเก่าเมื่อเสร็จกิจ แต่ก็รู้แล้วว่านั่นก็ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาจริงๆ เพราะผู้คนล้วนอยากให้คนอื่นเห็นแต่ด้านดีๆ ของตัวเอง ซึ่งรันก็เป็นแบบนั้น ฉะนั้นจึงเลิกทำแบบนี้แล้วมาเป็นตัวของตัวเอง และขอให้คนอื่นทำแบบนั้น โดยที่ไม่เกี่ยงสถานะครอบครัว ชาติกำเนิดหรือห้องที่เรียนอยู่ แค่ทำในสิ่งที่อยากทำ

สุดท้ายในวันนั้น โทยะก็ถูกส่งตัวกลับไปนอนพักฟื้นในหอ

ในวันต่อมาที่กลุ่มร้องเพลงประสานเสียงต้องขึ้นแสดง ซึ่งคนก็เหลือก็แค่ไม่กี่คน จนนาทีที่ต้องเตรียมไปขึ้นเวที อิโรฮะก็มาพร้อมกับที่นักเรียนที่เคยอยู่ในกลุ่มร้องเพลงประสานเสียงที่จะกลับมาสมทบอีกครั้ง เพื่อเป็นการตอนแทนรันกับโทยะที่ช่วยสอนโดยไม่ทิ้งกัน

การแสดงเริ่มขึ้นและจบลงโดยที่โทยะโดนสั่งให้ลิปซิงค์เฉยๆ เพราะยังไม่หายดี

ในวันนั้น ผู้ที่ได้รับเลือกให้เป็นลูน่าคือกลุ่มร้องเพลงประสานเสียงประกายแสงแห่งคืนแสงจันทร์  แต่รันและคนอื่นๆ ให้โทยะเป็นลูน่าเพราะเป็นคนที่พยายามมามากสุด และรันก็ว่าเหมาะกว่าเพราะว่าถ้าให้ตัวเองเป็นมันก็จะไม่มีอะไรเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนหน้า เพราะรันเป็นคนของบ้านชิโจซึ่งก็บอกไม่ได้เต็มปากว่าเป็นคนของห้องเครเซนท์เพียวๆ และด้วยเสียงเรียกร้องจากนักเรียนทุกคน จนท้ายที่สุดโทยะก็ตัดสินใจรับตำแหน่ง

ครึ่งอาทิตย์จากนั้น เรื่องเรียนระยะสั้นของพวกโทยะก็เปลี่ยนเป็นมาเรียน 1/3 ส่วนของเดือน ช่วงที่ไม่ได้โผล่หน้ามาในเมย์เก็ตสึก็จะให้ชิซึเนะที่เป็นรองประธานเป็นรักษาการ แล้วโทยะจะโผล่มาประชุมผ่านเน็ต ส่วนกลุ่มร้องเพลงประสานเสียงก็ยังอยู่เพราะยังมีคนที่อยากร้องเพลงด้วยกันอีก ซึ่งจะอัพมาเป็นชมรมก็ได้แต่ลงความเห็นกันว่าควรจะร้องได้อย่างอิสระนั่นแหละดีแล้ว

จากนั้นก็ผ่านอีกหลายวันถึงปลายอาทิตย์ที่วันถัดไปเป็นวันหยุด รันบอกว่าพ่อของเจ้าตัวกำลังคิดถึงเรื่องคู่ครอง ซึ่งกะจะยกให้โทยะ แต่ยังมีอีกเรื่องนึงที่รันยังไม่ได้บอกเกี่ยวกับตัวโทยะซึ่งเจ้าตัวบอกแค่ว่าอีกไม่นานก็จะรู้เอง

รันยังเผยอีกว่าทำไมถึงไปสารภาพเรื่องที่ตัวเองสลับตัวกัน

  • เรื่องที่อยากให้ทุกคนเป็นตัวของตัวเองโดยไม่เกี่ยงเรื่องชาติกำเนิด สถานะครอบครัว อันนั้นพูดจริง
  • กลายเป็นเรื่องน่ารำคาญ เพราะเป็นลุคของโทยะแล้วมันเพลีย

ในเนื้อหาเสริมระบุว่าคลิปที่โทยะแต่งเป็นรันไปร้องเพลงในงานฉลองการรวมเมืองครบรอบ 20 ปี มียอดวิวถึงสองล้าน

แต่คุณคิดว่ามันจะจบแค่นี้จริงๆ เหรอ? ยังมีเรื่องคาใจอยู่ใช่มั้ย? ใช่ มันยังไม่จบแค่นี้

บทสุดท้าย 『โนอุมิ อิโรฮะ』 ถูกปลดล๊อค

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

Published by sakuhanachan*

TDN人間です。